ارسلان عباسیان آلبوم ششم

ارسلان عباسیان یکی از عاشیق های منطقه ارسباران در شهرستان اهر زندگی می کند او از جوانی با ساز قوپوز آشنا شد و با ساز انس گرفت و هر روز با سازش نغمه های گوناگون به زبان مادری خود می خواند او کارش با نام خدا شروع می کند و اگر مشهور شود نیز خودش را نمی گیرد


خرید و دانلود فایل


توضیحات:

موسیقی عاشیقی آذربایجان شرقی

ایمیل پرینت

 

در موزه ایران باستان در تهران و موزه لوور در قسمت تاریخ ایلام به مجسمه‌های کوچک نوازندگانی با قدمت دو هزاره قبل از میلاد بر میخوریم که همچون عاشیقان ما سرپا ایستاده و ساز خود را برروی سینه نگاه‌ داشته‌اند. چنین نوازندگانی که مشابهشان را میتوان فقط در میان ترکان امروزی پیدا کرد، سرنخی از قدمت هنر موسیقی عاشیقی ترکان به دست میدهد. عاشیقان به عنوان راویان دردها، قهرمانیها و داستان‌های ملت و گاه، در نقش ریش‌سفیدان وخردمندان قوم خود، از قداست و احترام خاصی در بین ملت ترک برخوردارند. این قداست و احترام را میتوان در داستان‌هایی چون دده قورقود، کو اوغلو و عاشیق غریب و… مشاهده کرد، که نقش اصلی از آن عاشیقان است. عاشیق با نام‌های متفاوتی همچون اوزان و بخشی، در بین ملت ترک شناخته شده است .
صفی الدین اورموی (قرن سیزدهم میلادی) و عبدالقادر مراغه‌ای (قرن چهاردم میلادی) دو موسیقی
دان بزرگ آذربایجانی با شهرتی جهانی هستند که در پیریزی اصول علمی موسیقی نقش عمده‌ای بازی کرده‌اند. موسیقی ترکی با انواع متفاوت خود، شامل ماهنیها (موسیقی فولکلور) ، موسیقی عاشیق، موسیقی مُقامی ( یا ردیفی)، موسیقی کلاسیک، موسیقى عشایر– روستایى (شامل موسیقى قشقایى، شمال خراسان و...) میباشد. تاریخ شكل‌گیری و زایش هنر "عاشیقی" در میان ترک‌ها را هر چند نمیتوان دقیقا مشخص و معلوم كرد اما به نوعی میتوان قدمت صنعت عاشیقی را با حیات و زندگی قوم "ترک" همسان پنداشت. بنا به اقوالی كه در برخی از كتاب‌ها كه از سوی محققان تاریخ و ادبیات آذربایجان در داخل و خارج کشور انجام شده، صنعت عاشیقی در بستر رشد تاریخی خود با باورهای اقوام كهن ترک، همساز و هماهنگ شده و با ساخت‌های اجتماعی آنان، همراهی كرده و منجر به ایجاد و تشكیل یک سویه هنری با ابعاد گسترده‌‌ مركب از شعر، موسیقی، كلام و رقص گروهی گردیده كه این هنر بعدها نام "عاشیقی" را به خود گرفته است.
این صنعت با وجود قدمت زیاد، همچنان زنده و پویا در بین اقوام مختلف ترک در مناطق پهناوری از جمله، ایران، تركیه و جمهوری
های شوروی سابق باقی مانده و تا چین گسترش یافته و حتی برخی از اقوام غیر ترک، نیز به تبعیت از قوم ترک، به صنعت عاشیقی روی آورده‌اند. به طوری كه نمونه‌هایی از آن را در میان گرجیان، ارمنیان و سایر اقوام میتوان نشان كرد.
آنچه نباید از خاطر زدوده شود، ذكر این مطلب است كه پدر و جد بزرگ صنعت عاشیقی، ریشه در باورهای تركان كهن و قدیمی
تر از آن‌ها، یعنی آیین یکی از دینهای كهن شناخته شده به نام قام‌ها و شامان‌ها دارد.

 

قپوز، ساز اصلی عاشیقی مختصات قپوز

بر اساس نتایج مطالعات انجام شده، تفاوتی كه بین عاشیقهای امروز و شامان‌های كهن وجود داشته، این بوده كه شامان‌ها، تنها سخندانی و نقل كلام را با موسیقی تلفیق نكردند. بلكه علاوه بر صنعت سخندانی، پیشه‌هایی چون طبابت را هم در كنار سامان دادن به امور دینی و دنیوی قوم ترک عهده‌دار بوده و همچنین بهپیشگویی آینده هم اقدام كرده و به استناد آثار به جا مانده تاریخی، رل یک شخصیت فیلسوف، عالم و حاكم را نیز ایفا‌گر بودند.

امروزه اسنادی از نقش موسیقی اولیه در بین "پورتو ترک‌ها" (اقوام كهن ترک) در برخی از پرستشگاه‌ها و عبادتگاه‌ها ولوح‌های پیدا شده، باقی مانده است. در دوره‌های تاریخی بعد از شا